وَ نُفِخَ فِي الصُّورِ فَصَعِقَ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ إِلَّا مَنْ شاءَ اللَّهُ . « 1 » از اين آيه به طور حتم دستگير مىشود كه به طور اجمال جماعتى از فزع و صعقهء قيامت در امانند ، و چون به آيه شريفهء : فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ - إِلَّا عِبادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ « 2 » ضميمه گردد معلوم مىشود كه آن گروه كه از صعقهء قيامت در امانند عبارتند از : بندگان مخلَص خدا ، زيرا بندگان مخلص به يك معنى ابدا داراى اعمالى نيستند تا آنان را براى حساب آن در عرصهء قيامت حاضر سازند . آنان به واسطهء مراقبت و رياضات شرعيّه در جهاد انفسيّه كشته شده و به حيات ابدى پيوسته‌اند و از قيامت عظماى انفسيّه عبور كرده‌اند ، در دوران مجاهده به حساب آنان رسيدگى شده و حال به واسطهء قتل في سبيل الله در نزد خداى خود به خلعت حيات ابدى مخلّع و از روزىهاى خاصّهء خزانهء ربوبى متنعّمند . قال عزّ من قائل : وَ لا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْواتاً بَلْ أَحْياءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ . « 3 » و زياده بر آن ، آنكه احضار ، فرع بر عدم حضور است و اينان

--> ( 1 ) - آيه 68 ، از سورهء 39 : زمر : [ و در صور دميده شود ، پس هر كه در آسمان‌ها و زمين است بميرد و هلاك شود مگر آن كس كه خدا بخواهد ] . ( 2 ) - آيه 127 ، 128 ، از سورهء 37 : صافّات : [ پس به درستى كه آنها البتّه احضارشدگانند مگر بندگان مخلص خدا ] . ( 3 ) - ترجمه در ص 28 گذشت .